KOMUNIKAT OSTRZEGAWCZY DOTYCZĄCY BEZPIECZEŃSTWA SKIEROWANY DO BAZ PALIW PŁYNNYCH

Poniższy komunikat skierowany jest głównie do prowadzących bazy paliw płynnych. Jednakże dotyczy on również innych zakładów przemysłowych, w których magazynowane są substancje niebezpieczne w dużych zbiornikach.

Do tej pory trwa nadal procedura dochodzeniowa dotycząca pożaru i wybuchu, które miały miejsce w bazie paliw Buncefield w Wielkiej Brytanii w dniu 11 grudnia 2005r. Podczas prowadzonych czynności mających na celu wykazanie przyczyny tego zdarzenia poddano w wątpliwość poprawność zadziałania systemu bezpieczeństwa przeznaczonego do ochrony zbiorników magazynowych przed ich przypadkowym przepełnieniem, w związku z możliwymi błędami w instalacji czy ewentualnym brakiem testów sprawdzających. Prowadzący zakłady o podobnym profilu technologicznym proszeni są zatem o natychmiastowe sprawdzenie, czy poszczególne części składowe instalacji, szczególnie wskaźniki poziomu cieczy, wyprodukowane przez firmę Cynergy3 Components Limited lub jej poprzednika, a także przez nią dostarczone, zostały odpowiednio dobrane do zbiorników magazynowych.

Prowadzący zakłady powinni sprawdzić dopasowanie wskaźników poziomu za pomocą przekaźnika hermetycznego. Tego rodzaju przekaźniki są standardowo stosowane na wypadek zaniku napięcia w instalacjach w celu podtrzymania układu alarmowego w stanie gotowości.

Wskaźniki testowane są przy użyciu dźwigni lub tarczy dopasowanej do czoła wskaźnika, które mogą się podnosić symulując przy tym wysoki poziom cieczy w zbiorniku. W momencie, gdy wskaźnik zadziała wówczas zostanie uruchomiony sygnał alarmowy i dalsza procedura.

Jednakże kluczową kwestią jest zwrócenie szczególnej uwagi na to, że po przeprowadzeniu tego typu testów, dźwignia lub tarcza musi powrócić do odpowiedniej pozycji i zostać zabezpieczona przy użyciu specjalnej kłódki dostarczonej przez producenta oraz zgodnie z jego zaleceniami. Błędy wynikające z niewłaściwej instalacji mogą doprowadzić do sytuacji, w której wskaźnik podczas normalnego trybu pracy procesu technologicznego może nie zadziałać, nawet jeśli podczas przeprowadzania testu nie wykazane zostały żadne błędy.

W Wielkiej Brytanii liczba tego typu wskaźników zainstalowanych na zbiornikach magazynowych stanowi duży odsetek. Angielska organizacja HSE przeprowadza właśnie akcję informacyjną mającą na celu zawiadomienie prowadzących zakłady przemysłowe o podobnym profilu działalności o konieczności podjęcia czynności kontrolnych oraz przeprowadzenia niezbędnych testów sprawności działania wskaźników poziomu cieczy podłączonych do dużych zbiorników magazynowych, nie tylko na terenie Wielkiej Brytanii, ale również w Europie, USA czy Kanadzie.

Prowadzący zakłady powinni zatem:

  1. Natychmiast sprawdzić czy na terenie zakładu zainstalowane są podobne wskaźniki, a jeśli tak to:
    • Upewnić się, czy posiadają one stosowną informację od producenta w zakresie instalacji, konserwacji i badań testowych,
    • Upewnić się, czy zostały one prawidłowo zainstalowane, zgodnie z zaleceniami producenta oraz czy dokonywane są regularne czynności konserwacyjne tych urządzeń,
    • Wykonać wszystkie wymienione wyżej czynności tak szybko jak to jest tylko możliwe.

W momencie, gdy prowadzący zakład nie jest w stanie potwierdzić, czy wskaźniki poziomu cieczy działają poprawnie, wówczas należy zastosować inne tymczasowe środki dostępne na rynku zapewniające odpowiedni poziom bezpieczeństwa, dopóki usunięte zostaną wszelkie usterki.

Producent lub dostawcy będą kontaktować się z użytkownikami oraz firmami zajmującymi się instalacją tych wskaźników dla przemysłu w celu poinformowania ich o konieczności przeprowadzenia niezbędnych przeglądów tych urządzeń, jak również dostarczenia odpowiednich informacji w zakresie czynności konserwacyjnych zapewniających poprawność ich działania. HSE zaopatrzyła już firmę Cynergy3 Components Limited we wszystkie niezbędne informacje w tym zakresie.




Zasady obsługi gaśnic i hydrantów wewnętrznych w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi

Informacje o wykorzystaniu gaśnic w budynkach.

Gaśnica proszkowa – jest to cylindryczny zbiornik zaopatrzony w dźwignię uruchamiającą zawór lub zbijak. Środek gasniczy (proszek) wyrzucany jest przez dyszę lub wężyk zakończony prądowniczką przy pomocy gazu obojętnego (azot lub dwutlenek węgla).
Po dostarczeniu gaśnicy w miejsce pożaru zrywamy plombę i wyciągamy zawleczkę blokującą, uruchamiamy dźwignię lub wciskamy zbijak i kierujemy strumień środka gaśniczego na ognisko pożaru. Działanie gaśnicy proszkowej można w każdej chwili przerwać przez zwolnienie dźwigni uruchamiającej lub dźwigni prądowniczki.
Ze względu na swoją budowę syfonową gaśnica prawidłowo pracuje tylko w pozycji pionowej.

Gaśnica pianowa – zasady obsługi gaśnicy pianowej są podobne do zasad obsługi gaśnicy proszkowej.

Gaśnica śniegowa – jest to cylindryczny zbiornik zaopatrzony w zawór (pokrętny lub szybko otwieralny) i wężyk zakończony dyszą wylotową. Wewnątrz gaśnicy znajduje się skroplony dwutlenek węgla, który po uruchomieniu gaśnicy pod własnym ciśnieniem wydostaje się na zewnątrz oziębiając się do temperatury ok. – 80 oC.
Po dostarczeniu gaśnicy w miejsce pożaru zrywamy plombę zabezpieczającą (ewentualnie wyciągamy zawleczkę blokującą), uruchamiamy zawór i kierujemy strumień środka gaśniczego na ognisko pożaru.
Działanie gaśnicy śniegowej można w każdej chwili przerwać zamykając zawór. Należy pamiętać, że :

  • w czasie działania gasnicy należy ją trzymać tylko za uchwyty,
  • nie wolno używać tych gaśnic do gaszenia palącej się na człowieku odzieży.
  • ze względu na swoją budowę syfonową gasnica prawidłowo pracuje tylko w pozycji pionowej.

Podstawowy sposób użycia poszczególnych gaśnic przedstawiany jest także w sposób graficzny na etykietach naklejonych na gaśnice.

Hydrant wewnętrzny
– jest urządzeniem przeciwpożarowym umieszczonym na sieci wodociągowej wewnętrznej, służącym do gaszenia pożarów grupy A . Umożliwia on dogodne gaszenie ewentualnego pożaru (z większych niż gaśnice odległości), a w szczególności przydatny jest do gaszenia pożarów w zarodku (hydrant A 25) oraz do dogaszania pogorzelisk.
W celu uruchomienia hydrantu wewnętrznego należy :

  • otworzyć szafkę,
  • rozwinąć wąż tłoczny zakończony prądownicą,
  • otworzyć (odkręcić) zawór hydrantowy,
  • skierować strumień wody na źródło ognia.

Nie wskazane jest używanie hydrantów wewnętrznych (wody) do gaszenia pożarów w obrębie elektroniki użytkowej oraz instalacji i urządzeń elektrycznych pod napięciem (niszczące działanie wody oraz możliwość porażenia prądem).




Bezpieczeństwo pożarowe w domu

Informacje o zachowaniu bezpieczeństwa pożarowego w domu.

Bezpieczne korzystanie z urządzeń i instalacji gazowych.

Zagrożenia mogące powstać przy użytkowaniu gazu wynikają przede wszystkim z braku należytej dbałości o instalację i urządzenia gazowe. W celu uniknięcia pożaru czy wybuchu gazu lub ograniczenia ich skutków należy się kierować niżej wymienionymi zasadami:

  1. Użytkownicy zobowiązani są do utrzymywania instalacji gazowej w dobrym stanie technicznym (nie dopuszczać do uszkodzeń mechanicznych i korozji),
  2. Gazomierz znajdujący się poza lokalem odbiorcy powinien być przez niego zabezpieczony przed osobami niepowołanymi,
  3. Wszystkie odbiorniki gazu powinny być utrzymane w czystości i dobrym stanie technicznym ( pojawienie się sadzy, lub żółty płomień na palniku to oznaki wadliwego spalania gazu),
  4. Odbiorniki gazu powinno się eksploatować zgodnie z instrukcją producenta (np. nie wolno używać kuchenek gazowych do ogrzewania pomieszczeń),
  5. Włączone odbiorniki gazu powinny być na bieżąco kontrolowane, chyba, że ich konstrukcja jest przystosowana do pracy bez dozoru,
  6. Gotowane ciecze na kuchenkach gazowych również należy kontrolować w celu uniknięcia wykipień, zgaszenia płomienia i niekontrolowanego wypływu gazu. Po zakończeniu pracy należy dokładnie zakręcić kurek gazowy,
  7. Właściciel budynku mieszkalnego lub zarządzający budynkiem wielorodzinnym co najmniej raz w roku powinien wykonać przegląd techniczny i badanie szczelności instalacji gazowej oraz sprawdzić drożność przewodów kominowych. Czynności te mogą wykonać osoby posiadające odpowiednie uprawnienia,
  8. Użytkownikom urządzeń gazowych nie wolno pobierać gazu z pominięciem gazomierza, przerabiać, naprawiać, malować gazomierzy oraz zatykać otwory wentylacyjne i nawiewne w pomieszczeniach, w których zamontowane są odbiorniki gazu,
  9. Do zasilania urządzeń gazowych może być stosowany gaz płynny w butlach (propan-butan ), pod warunkiem instalowania w jednym mieszkaniu, w warsztacie lub lokalu użytkowym nie więcej niż dwóch butli, przyłączonych do urządzeń gazowych, o zawartości gazu do 11 kg każda:
    • butle powinny być umieszczone w odległości co najmniej 1,5 m od urządzeń promieniujących ciepło (grzejniki, piece itp.), z wyłączeniem zestawów kuchni gazowych oraz ogrzewaczy promiennikowych i konwekcyjnych z szafkami na butle,
    • butle należy umieszczać z dala od urządzeń powodujących iskrzenie,
    • butle należy instalować w pozycji pionowej oraz zabezpieczyć przed uderzeniem, przewróceniem lub przypadkowym przemieszczeniem,
    • temperatura pomieszczeń, w których instaluje się butle nie może przekroczyć 35 oC.

Wymagania przeciwpożarowe w budynkach mieszkalnych

W związku z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego w budynkach mieszkalnych zabronione jest:

  1. Używanie ognia otwartego, palenie tytoniu i stosowanie innych czynników mogących zainicjować pożar w pomieszczeniach piwnicznych oraz na strychach ,
  2. Garażowanie pojazdów silnikowych w pomieszczeniach nie przeznaczonych do tego celu, jeżeli nie opróżniono zbiornika paliwa pojazdu i nie odłączono na stałe zasilania akumulatorowego pojazdu,
  3. Przechowywanie materiałów palnych w odległości mniejszej niż 0,5 m od:
    • urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrzne mogą nagrzewać się do temperatury przekraczającej 100 oC,
    • przewodów uziemiających oraz przewodów odprowadzających instalacji odgromowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej,
  4. Użytkowanie elektrycznych urządzeń ogrzewczych ustawionych bezpośrednio na podłożu palnym, z wyjątkiem urządzeń eksploatowanych zgodnie z warunkami określonymi przez producenta.
  5. Stosowanie na osłony punktów świetlnych materiałów palnych, z wyjątkiem materiałów trudno zapalnych, jeżeli zostaną umieszczone w odległości co najmniej 0,05 m od żarówki.
  6. Instalowanie opraw oświetleniowych oraz osprzętu instalacji elektrycznych, jak: wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe, bezpośrednio na podłożu palnym, jeżeli ich konstrukcja nie zabezpiecza podłoża przed zapaleniem.
  7. Składowanie materiałów palnych na drogach komunikacji ogólnej służących ewakuacji.
  8. Ustawianie na klatkach schodowych jakichkolwiek przedmiotów utrudniających ewakuację oraz zamykanie drzwi ewakuacyjnych w sposób uniemożliwiający ich natychmiastowe użycie.
  9. Uniemożliwianie lub ograniczanie dostępu do:
    • urządzeń przeciwpożarowych, takich jak hydranty, zawory hydrantowe, suche piony,
    • wyjść ewakuacyjnych,
    • wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego oraz głównych zaworów gazu.
  10. Przechowywanie w mieszkaniu cieczy łatwo zapalnych o temperaturze zapłonu poniżej 21 oC (benzyna, rozpuszczalniki, alkohol etylowy itp.) w ilości ponad 5 litrów i cieczy o temperaturze zapłonu 21 oC do 55 oC (nafta, olej napędowy, terpentyna) w ilości ponad 20 litrów.


Sposób postępowania w przypadku powstania pożaru w budynku mieszkalnym.

Pożar w budynku mieszkalnym powstać może w pomieszczeniach mieszkalnych, piwnicach, poddaszach, zsypach, pionach instalacji elektrycznych oraz innych instalacji ocieplanych materiałem palnym.
W przypadku zauważenia pożaru należy niezwłocznie zaalarmować osoby przebywające w strefie zagrożenia oraz wezwać straż pożarną (tel. 998).
Po wykręceniu numeru alarmowego straży pożarnej (998) i zgłoszeniu się dyżurnego należy spokojnie i wyraźnie podać:

  • swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,
  • adres i nazwę obiektu,
  • co się pali, na którym piętrze,
  • czy występuje zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.
  • po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.

Przyjmujący może zażądać:

  • potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie,
  • dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.

Największe zagrożenie dla osób przebywających w pobliżu pożaru niesie zadymienie poziomych i pionowych dróg ewakuacji.
W przypadku pożaru we własnym mieszkaniu należy:

  • wyprowadzić z mieszkania dzieci i osoby niepełnosprawne,
  • w zależności od zaistniałej sytuacji podjąć działania gaśnicze, wyłączyć dopływ gazu i energii elektrycznej, nie otwierać okien,
  • jeśli ugaszenie pożaru we własnym zakresie jest niemożliwe, opuścić mieszkanie zamykając drzwi jedynie na klamkę
    Uwaga!
    Nie można dopuścić do odcięcia przez pożar drogi wyjścia z mieszkania.
  • zaalarmować straż pożarną i osoby znajdujące się w sąsiednich lokalach.
  • w przypadku odcięcia drogi wyjścia z mieszkania udać się do pomieszczenia najdalej usytuowanego od pożaru posiadającego okno lub balkon zabierając ze sobą (jeśli jest to możliwe) mokry koc zamykając za sobą drzwi do innych pomieszczeń na klamkę. Wezwać pomoc przez okno lub z balkonu, a w przypadku silnego wzrostu temperatury i zadymienia położyć się na balkonie pod oknem i okryć szczelnie kocem lub innym okryciem.

W przypadku pożaru w mieszkaniu sąsiednim lub na niższej kondygnacji oraz zadymienia korytarza i klatki schodowej należy:

  • pozostać w domu zamykając drzwi wejściowe do mieszkania jedynie na klamkę,
  • zakręcić zawór gazu, wyłączyć wszystkie odbiorniki energii elektrycznej,
  • w celu niedopuszczenia do przenikania dymu i wysokiej temperatury przez drzwi wejściowe do mieszkania należy zabezpieczyć otwory i nieszczelności drzwi (np. mokrym ręcznikiem),
  • przygotować zapas wody do gaszenia lub chłodzenia elementów konstrukcyjnych i wyposażenia,
  • w razie potrzeby wzywać pomocy przez otwarte okno lub balkon.

W przypadku pożaru na wyższej kondygnacji należy pozostać w mieszkaniu lub opuścić je na wezwanie kierującego akcją gaśniczą zamykając drzwi wejściowe do mieszkania na klucz.

Niezależnie od powyższych wskazań, po przybyciu straży należy bezwzględnie podporządkować się poleceniom kierownika akcji ratowniczo-gaśniczej.

Mimo, że przepisy przeciwpożarowe nie nakładają na użytkowników mieszkań wymagań w zakresie ich zabezpieczenia w sprzęt i urządzenia przeciwpożarowe – w celu ograniczenia ilości pożarów w mieszkaniach i ich skutków, Państwowa Straż Pożarna postuluje aby użytkownicy mieszkań wyposażali je w podstawowe urządzenia zabezpieczające, takie jak:

  • autonomiczne czujki dymu (posiadające zasilanie bateryjne) – umożliwiające już przy pierwszych oznakach pożaru zaalarmowanie sygnałem akustycznym osób przebywających w mieszkaniu i w sąsiednich mieszkaniach. Jest to szczególnie istotne w czasie nieobecności mieszkańców w domu lub w porze nocnej,
  • detektory gazu – instalowane w pomieszczeniach kuchennych,
  • detektory tlenku węgla – instalowane w łazienkach z tzw. piecem kąpielowym,
  • gaśnice proszkowe (ABC) 2 lub 1 kg – umieszczane w miejscach łatwo dostępnych i znanych wszystkim domownikom (najlepiej w przedpokoju), zabezpieczone przy tym zarówno przed uszkodzeniami mechanicznymi jak i przed dostępem małych dzieci.

Przedkładając powyższe pod rozwagę należy podkreślić, że wyposażenie mieszkań w szczególności w autonomiczne czujki dymu oraz podręczny sprzęt gaśniczy jest obecnie standardem w zabezpieczeniu mieszkań w krajach zachodnich.

Informujemy również, że szacunkowy koszt wyposażenia mieszkania we wszystkie wyżej wymienione zabezpieczenia nie powinien przekroczyć kwoty 300 zł.




Bezpieczne wakacje

Jest pełnia lata i niebawem wakacje – czas wypoczynku i relaksu!
Przed Wami wiele niezwykłych przygód wycieczek i zabaw.
Ten czas swobody skutkuje niestety niejednokrotnie tragicznymi wydarzeniami. Apelujemy:

  • do wszystkich dzieci i młodzieży Rozważnie korzystajcie ze wszystkich przyjemności, jakich dostarczają wakacje!
  • Zawsze informujcie swoich rodziców o tym – gdzie i z kim przebywacie!
  • Na zabawy wybierajcie jedynie bezpieczne miejsca z dala od jezdni, torów kolejowych, wykopów…
  • Jeżdżąc na rowerze, rolkach, hulajnodze czy desce nie traktujcie jezdni jako placu zabaw!
  • Kąpcie się jedynie w miejscach do tego wyznaczonych strzeżonych kąpieliskach pod opieką ratowników lub osób dorosłych!
  • Bądźcie ostrożni wobec zwierząt nawet najbardziej łagodne bywają niebezpieczne!
  • Nie korzystajcie z propozycji przejażdżki lub spaceru z nieznajomym!
  • Pozostając samodzielnie w mieszkaniu ostrożnie obchodźcie się z urządzeniami elektrycznymi i gazowymi!
  • Nigdy nie bawcie się ogniem ogniska rozpalajcie w miejscach wyznaczonych, zawsze w obecności osób dorosłych!
  • Zawsze mówcie NIE gdy nie zgadzacie się z szalonymi pomysłami i propozycjami swoich kolegów!
  • Uczestnicząc w pracach polowych zachowajcie szczególną ostrożność – nie dotykajcie maszyn i urządzeń będących w ruchu i pod napięciem!
  • Zawsze dbajcie o środowisko naturalne – nie niszczcie i nie zaśmiecajcie otoczenia, w którym przebywacie!

ZAWSZE PAMIĘTAJCIE, ŻE PEWNOŚĆ SIEBIE I LEKKOMYŚLNOŚĆ NIE WRÓŻĄ NIC DOBREGO!

  • do wszystkich rodziców i opiekunów: Starajcie się wyposażyć swoje pociechy w niezbędną wiedzę dotyczącą unikania zagrożeń oraz przypominajcie im o zasadach bezpiecznego wypoczynku!
  • Wysyłając dzieci na zorganizowane formy wypoczynku upewnijcie się, czy będą one miały właściwą opiekę i zapewnione bezpieczeństwo!
  • Wykazujcie troskę o życie i zdrowie dzieci i młodzieży odpoczywającej w placówkach przez Was wybranych!

JEŚLI POJAWIĄ SIĘ JAKIEKOLWIEK KŁOPOTY LUB WĄTPLIWOŚCI ZAWSZE MOŻECIE SKONTAKTOWAĆ SIĘ ZE SŁUŻBAMI RATOWNICZYMI LUB KURATORIUM OŚWIATY

  • do organizatorów wypoczynku dzieci i młodzieży: Zadbajcie o prawidłowe przygotowanie i zabezpieczenie obiektów, w których wypoczywają najmłodsi!
  • Pamiętajcie, że spełnienie wszystkich warunków nakładanych przez właściwe przepisy pozwala na optymalne przygotowanie miejsc wypoczynku pod względem bezpieczeństwa przebywających tam osób!
  • Wykazujcie należytą troskę o stan techniczny zaplecza socjalnego oraz pojazdów, którymi przewożone są dzieci i młodzież!

WSZELKIE INFORMACJE O WYMOGACH JAKIE NALEŻY SPEŁNIĆ MOŻNA UZYSKAĆ U ODPOWIEDZIALNYCH ZA NADZÓR I KONTROLĘ SŁUŻB I INSPEKCJI

ŻYCZYMY SŁONECZNYCH DNI I BEZPIECZNYCH POMYSŁÓW NA UDANE WAKACJE:
Podlaski Kurator Oświaty
Prezes Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego
Podlaski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej
Okręgowy Inspektor Pracy w Białymstoku
Podlaski Komendant Wojewódzki Policji w Białymstoku
Podlaski Wojewódzki Inspektor Sanitarny




Apel – nie wypalajmy traw

Każdego roku wraz z nadejściem wiosny rozpoczyna się sezon wypalania traw. Na łąkach, nieużytkach, w przydrożnych rowach i na miedzach pojawiają się niszczące płomienie.

Jest to zjawisko niebezpieczne zarówno dla środowiska naturalnego, jak i ludzi i niektórych obiektów budowlanych.

Wypalanie traw przynosi niepowetowane straty w środowisku przyrodniczym. Wysoka temperatura powstająca podczas wypalania powoduje nadmierne nagrzewanie się górnych warstw gleby, z czym wiąże się dezaktywizacja biologiczna. Giną liczne drobnoustroje glebowe uczestniczące w procesie rozkładu i mineralizacji materii organicznej. Wiele zwierząt, nie mając możliwości ucieczki pali się żywcem. Zniszczeniu ulegają tzw. naturalne miodowniki dla pszczół. Giną owady i ich formy przetrwalnikowe, ptaki, ich gniazda i lęgi, żaby, ślimaki, a także mieszkańcy podziemnych nor: krety, nornice oraz inne zwierzęta. Zniszczenie fauny i flory powoduje zachwianie tak istotnej w przyrodzie równowagi ekologicznej. Naruszeniu ulega struktura gruzełkowata gleby, wskutek czego:

  • zmniejszeniu ulega zdolność retencji wodnej gleby,
  • zmniejsza się porowatość gleb,
  • niemożliwe staje się właściwe napowietrzanie gleby, stąd zachodzą w niej
  • niekorzystne dla wszelkich procesów biochemicznych zjawiska (procesy tlenowe przechodzą wówczas w beztlenowe),

Wypalanie traw pozbawia glebę możliwości wzbogacania w materię organiczną i oczyszczania z herbicydów i pestycydów. Do atmosfery emitowane są szkodliwe dymy nasycone:

  • dwutlenkiem siarki,
  • dwutlenkiem węgla,
  • węglowodorami aromatycznymi, w tym o działaniu rakotwórczym, co wzmaga tzw. efekt cieplarniany, powoduje anomalia pogodowe, intensyfikuje występowanie chorób oczu, skóry itp.

Wypalanie traw często kończy się niekontrolowanym rozprzestrzenianiem ognia. Chociaż po zimie gleba jest wilgotna, to wyschnięte trawy w połączeniu ze zmiennymi wiatrami powodują, że ogień dociera nieraz, wbrew intencjom podpalaczy, do zabudowań gospodarskich i obszarów leśnych oraz do terenów o szczególnie cennych walorach przyrodniczych (parków narodowych i krajobrazowych, rezerwatów przyrody, obszarów chronionego krajobrazu i użytków ekologicznych).

Corocznie w Polsce w trakcie takich pożarów ginie od kilku do kilkunastu osób. Gęsty dym ścielący się na drogach ogranicza widoczność, stając się przyczyną kolizji i wypadków samochodowych. Wszystko to prowadzi do wielu strat materialnych, a także osobistych tragedii.

Tylko w 2003 r. na terenie województwa podlaskiego interwencja straży pożarnej była konieczna w 1831 przypadkach. W trakcie tych pożarów zginęła 1 osoba, a dwie zostały ciężko ranne. Pamiętać również należy, że siły i środki straży pożarnej uczestniczące w gaszeniu pożarów traw mogą być w tym samym momencie bardziej potrzebne w innym miejscu.

Województwo podlaskie obfituje w tereny o cennych, nie zniszczonych przez cywilizację walorach przyrodniczych. Z tego względu 32% powierzchni województwa, to obszary objęte szczególną ochroną prawną.

Wypalanie traw jest prawnie zabronione przez art. 45 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. nr 114 poz.492). Zabrania on wypalania roślinności na łąkach, pastwiskach, nieużytkach, rowach, pasach przydrożnych, szlakach kolejowych lub w strefie oczeretów i trzcin. Naruszenie tego przepisu stanowi wykroczenie przewidziane w art. 59 ustawy o ochronie przyrody, zagrożone karą aresztu lub grzywny. Dla przypisania sprawcy odpowiedzialności wystarczy udowodnienie, że wypalanie pozostałości roślinnych nastąpiło w jednym z powyższych miejsc. Odpowiedzialność za to wykroczenie następuje niezależnie od tego, czy sprawcy można zarzucić nieostrożne obchodzenie się z ogniem, czy nie. Jest to bowiem wykroczenie „przyrodnicze”, a nie „pożarowe”. Jeżeli jednak następstwem zachowania się sprawcy było spowodowanie pożaru, sprawca odpowie także za przestępstwo: z art. 163 k.k. – jeżeli wypalanie roślinności pociągnęło za sobą groźny pożar, a z art. 164 k.k., jeżeli wypalanie roślinności pociągnęło za sobą bezpośrednie niebezpieczeństwo takiego pożaru.

Pamiętajmy!

Wypalanie traw nie użyźnia gleby, a przywrócenie właściwego stanu powierzchni ziemi jest skomplikowane i wymaga często pracy wielu pokoleń leśników i rolników.




Butle napełnione gazem płynnym nielegalnie są bardzo niebezpieczne

Wybuchy butli z gazem nie zdarzają się często, ale kiedy wystąpią to ich skutki są zazwyczaj tragiczne – pożary, zawalenia budynków i w efekcie śmierć mieszkańców.
Jakie są przyczyny i co zrobić by tego uniknąć podaję poniżej.

Wystarczy naprawdę niewiele

Ze względów finansowych często skłaniamy się do zakupu gazu w butlach napełnianych przez właścicieli stacji gazu płynnego (auto-gaz). Obsługa stacji paliw pomimo obowiązku posiadania niezbędnych kwalifikacji wykazuje brak wiedzy o elementarnych zasadach bezpieczeństwa przy posługiwaniu się gazem. Nieodpowiedzialność, całkowity brak wyobraźni i pogoń za zyskiem powodują, że na miejscu, na bieżąco napełniane są butle przyniesione przez ich użytkownika.

W całym kraju straż pożarna otrzymuje sygnały, które to potwierdzają. Proceder ten jest karygodny co ma swoje odzwierciedlenie w przepisach przeciwpożarowych. Definitywnie zabronione jest napełnianie butli gazem płynnym w stacjach paliw. A działalność w tym zakresie wymaga koncesji.

Cena za wymianę butli autoryzowanej przez rozlewnię jest zazwyczaj wyższa od napełnionej na stacji paliw ale niewiele osób wie co za tą cenę otrzymujemy. Jest to przede wszystkim zapewnienie bezpieczeństwa o wartości nieporównywalnie większej od tych kilku złotych zaoszczędzonych na tańszym gazie.

Nielegalnie napełniane butle niosą szereg niebezpieczeństw:

  • mogą być przepełnione za uwagi na brak odpowiedniej kontroli wagowej,
  • mogą być nieszczelne, ponieważ nie są kontrolowane po napełnieniu,
  • zbiorniki mogą mieć niedostateczną wytrzymałość, wymagany jest okresowy dozór techniczny potwierdzający sprawność techniczną butli.

Butla jest najgroźniejsza wtedy gdy została przepełniona w niskiej temperaturze a następnie wniesiona do ciepłego pomieszczenia.
Mieszanka propanu – butanu w butli występuje jako ciecz i gaz. Wraz ze wzrostem temperatury ciecz zwiększa swoją objętość, gaz ulega ściskaniu a objętość butli pozostaje praktycznie niezmieniona. W skrajnym przypadku, gdy tzw. poduszka gazowa jest zbyt mała (za dużo cieczy) ciecz wypełnia całą objętość butli i jako substancja prawie nieściśliwa ogromnymi siłami rozrywa ścianki butli. Dalszy ciąg wydarzeń pozostawiam wyobraźni czytającego.

Tak więc pełną gwarancję napełnienia butli gazem w koncesjonowanej rozlewni paliw potwierdza jedynie obecność trwałej folii – plomby osłaniającej zawór butli.

Radzimy kupować tylko butle z plombą i najlepiej w renomowanych firmach, co minimalizuje ryzyko zakupu butli napełnionej nielegalnie.

Uwaga!
Obowiązująca od 2003 roku nowelizacja przepisów w sprawie stacji paliw płynnych zawiera wymóg umieszczenia na dystrybutorze trwałej informacji o treści: STACJA NIE NAPEŁNIA BUTLI GAZEM PŁYNNYM, widoczną z odległości co najmniej 5 m.

Wygląd butli wymagany w sprzedaży detalicznej ukazany został poniżej.

Image

Butla przedstawiona poniżej wytrzymała w warunkach pożaru mieszkania.
Czy byłoby tak samo gdyby była przepełniona? Nie, na pewno uległa by rozerwaniu zabijając ludzi i niszcząc budynek.

Image